Science - Current science narration

Size bir hikaye anlatacağım. bankacı Andy Dufresne'in hikâyesi. Bu, umut etmenin ve zekânın hikayesi. 1947 yılında başarılı bir bankacı olan Andy Dufrense aynı başarıyı evliliğinde gösterememektedir ve eşi tarafından başka bir erkekle aldatılmaktadır. Bunu kabullenemeyen Andy, eşinin aşığıyla buluştuğu bir gece alkolün de verdiği cesaretle silahına mermileri doldurur ve öfkeyle aracından iner. Eşi ve aşığının bulunduğu eve gidip onları belki de öldürecekken vazgeçer ve geriye döner fakat bu dönüş Andy'i kurtaramaz. Aynı akşam eşi ve aşığı o gece yataklarında mermi yağmuruna tutulmuşlardır. Olay yeri incelemelerinde Andy'nin ayak izlerine rastlayan polis, onu yargının eline teslim eder. Suçsuzluğunu kanıtlayamaz ve iki yıl ağırlaştırılmış mübbet hapse mahkum edilir. Tabiki size filmi baştan sona anlatmayacağım. Umut etmek için hiçbir şeye gerek olmadığını anlatmaya çalışacağım. Okumamak için neden direndiğimizi. Neden vazgeçmemek gerektiğini, iğne ...

Bir gün yine her zaman ki koltuğumda oturuyorum. Karşımda televizyon, elimde telefon. Sol tarafımda annem televizyona dalmış. Hatta diziye öyle kaptırmış ki kendini sanki olayları kendisi yaşıyormuş gibi izliyor. Ben de telefona öyle dalmışım ki dünyadan haberim yok. Gözüm saate takıldı bir an, zaman ne çabuk geçmiş dedim kendi kendime, sonra hiçbirşey yapmayışıma devam ettim.  Günlerimin çoğu bu şekilde geçip gidiyordu... Ama bir gün var ki o gün belkide benim hayata merhaba demeye, yeni dünyalara bakmak için bulunduğum yerden kalkmama vesile olan gündü. Hemen "benim başıma asla gelmeyecek hangi güzel şey geldi" diye düşünme ha. Öyle filmlerdeki gibi fantastik şeyler yaşamadım. Sadece fark ettim. Neyi mi fark ettim?  Yine her zaman ki bölgemde telefonla uğraşıyordum. Bir videodan başka bir videoya geziniyordum. Sonra koltuğun başında bir kitap fark ettim."Beyaz Gemi". Kapağı her gün uğraştığım telefondan çok daha çekici geldi. Belki ne...

Saat sabahın altısı ve daha elin alarmı kapatmak için saate ulaşmadan kafandaki sesler "yataktan çıkmak için çok erken, çok karanlık ve çok soğuk olduğunu söylüyor. Ağrıyan kasların hâlâ isyanda, ve beyninin verdiği hareket emirlerini duymazdan geliyorlar. Bir beyin dolusu ses hep bir ağızdan alarmı susturup rüyalar alemine dönmen için sana emirler yağdırıyor. Ama bir ses var , başka bir ses. Alarmı kurmana vesile olan yani dinlemeye karar verdiğin ses. bütün bu kargaşayı yok edebilecek tek ses.  Tebrikler... Günün ilk savaşını kazandın ve ayakların artık yere basıyor. arkana bakmadan yürümeye başlıyorsun çünkü yapacağımız daha doğrusu başaracağımız şeyler var. Savaşa hoş geldin... Her gün büyük veya küçük hayatına yön veren, yolunu belirleyen seni bir seçim yapmaya zorlayan olasılıklara baş başa kalırsın. Sen bütün bunları karşına almış sağlam adımlarla ilerliyorsun. Ama tam tersi yönde yani rahat olan, genelin gittiği yolu tercih etmeye  devam ediyorsan...

Zaman, insanın en değerli varlığı olan zaman. Size çok para verildiğini düşünün paranın değersiz olduğunu düşünmeye başlar mısınız? Size istediğiniz kadar ev veriyorlar evlerin değersiz olduğunu düşünmeye başlar mıydınız?  Ben kesinlikle tam da öyle düşünmeye başlardım. İşte sorunumuz bu, insana neyi çok verirsen onu basit görür, onu etkisiz görür. Bize bahşedilen zaman, bizim en değerli varlığımızdır. Hayat akıp giderken, zamanımızı durduramazken hâlâ değerini bilememeye devam ediyoruz. Bir şeyler yapmak istiyoruz ama zamanımız yok değil mi? Bir şeyler için hazırız artık düşündüğümüz her neyse bunu yapabiliriz biliyoruz. Ama bir şey eksik, bi yerde bağlantı kopukluğu var. Ama nerde? İşte bütün bu durumların özü zamandır. Zaman; paradan, evden yada sizin için en değerli şey neyse ondan bile değerlidir. Hızlı olmak zorundayız artık ayağa kalkıp bulunduğumuz duruma sorunlarımıza dur demek zorundayız. Zaman hızlı akıp giderken bizde peşinden hızla koşmalıyız. Sen...